Berna sağ’ın doğum hikayesi

Merhabalar ben Berna. Hamileliğimden beri bebek.com u takip ediyorum ve bende doğum hikayemi yazmak için sabırsızlıkla bekliyordum işte o an geldi… Canım eşim Tanju ile 26 temmuz 2003’de evlendik. 10 gün sonra eşimin okulu ve işi nedeni ile Almanya Berlin’e geldik . Eşim ilk günden beri bebeğimizin olmasını çok istiyordu ama ben yabancı bir ülkeye geldiğim için buranın dilini;kültürünü; çevresini öğrenmeden bebek yapmaya pek niyetli değildim. En az 1 yıl buraya alışıp, çevre edinip öyle bebek yapmak istiyordum. Eşimi de bu konuda ikna etmiştim ama planlarımız istediğimiz gibi olmadı ben evliliğimizin 5. ayında adet olmadım. Eşime söylediğimde çok sevinmişti ama ben kendimi daha hazır hissetmediğim için sevinmem mi gerektiğini üzülmem mi gerektiğini bilmiyordum. Eşim hemen doktordan randevu alıp gidelim dedi. Ertesi gün eşimle beraber bir arkadaşımızın tavsiye ettiği bir doktora gittim henüz Berlin’e yeni geldiğim için Almanca konuşamıyordum. Eşimle beraber gittik. İkimiz de çok heyecanlıydık. Doktor kontrol ettikten sonra bana ultrasonda küçük bir nokta göstererek “bu senin bebeğin” dedi. O zaman anlatılması çok garip bir duygu hissettim. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum ama eşim de ben de çok sevinçli idik. Doktor 7 haftalık olduğunu 21 ekim’de yani doğum gününde hamile kaldığımı öğrendim ne tesadüf ki doktor bebeğimizin doğum tarihinize eşimin doğum tarihinde ya da 1 gün önce ya da sonra 25-26 temmuzda olacağını söyledi.

Hamileliğimin tüm ayları hiç sorunsuz geçti ne mide bulantısı ne aşerme hiçbir şey yaşamadım ama ara sıra eşime naz yapmak için olmadık şeyler istediğimde oluyordu Sağ olsun canım eşim de beni hiç üzmüyor bir dediğimi iki etmiyordu. Eşim bir oğlumuz olsun istiyordu. Her halde bende ondan etkilenerek oğlumuz olacak diye sürekli oğlum diye hitap ediyordum. Hamileliğimin 4. ayında doktor kontrolünde doktorum ultrasona bakıp “bebeğin bacakları arasında bir şey görüyorum ama kesin bir şey diyemem belki göbek kordonudur “dedi. Tabii eşim bunu duyunca tamam kesin oğlumuz olacak diye çok sevinmişti. Ama bu sevinci fazla sürmedi ne yazık ki. hamileliğimin 5. ayında doktorumuz tekrar ultrasonla baktığında bize bebeğimizin kız olacağını bu sefer net gözüktüğünü söylediğinde eşimin yüzünü görmenizi çok isterdim. Resmen dondu kaldı. Laf aramızda ben de şok olmuştum. Kendimizi o kadar çok oğlana alıştırmıştık ki adını bile bulmuştuk: “Umut” koyacaktık. İkimiz de kendimize zor geldik ama ben ilk şoku atlattıktan sonra ilk bebeğimin kız olacağına çok sevinmiştim ona bir sürü cicili bicili kıyafetler almaya başlamıştım eşime de” bak böylesi daha iyi oldu kızlar babaya daha düşkün olur” diye diye onu da alıştırmıştım. Onun da alışması çok uzun sürmedi o da “evet evet kız olması daha iyi oldu” demeye başladı. Bir ara ismini “umudiye” koyarız diye dalga bile geçmeye başlamıştık. Kızım karnımda öyle çok hareket ediyordu ki ben “bu kız 7 aylık doğacak” diyordum ama doktorumuz sağlığının çok iyi olduğunu zamanında doğum yapacağımı söylüyordu.

Hamileliğimin 7 ayından itibaren 2 haftada 1 kontrollere gittik. Allah’ıma şükür her şey yolundaydı. Gün geçtikçe karnım büyüyor. Kızım içimde daha da hareketleniyordu hamileliğim boyunca 15 kilo aldım ama bana çok ağır gelmişti oflaya poflaya yürümeye başlamıştım. Bu arada kızımızın ismini “Tutku” koymaya karar vermiştik. Doğuma 1 ay kala odasını eşyalarını hazırlamaya başlamıştık ve sonunda beklenen sancılar geldi ama ne yazık ki eşimin doğum gününü beklemedi. 22 Temmuz gecesi saat 02.00 sıralarında kasıklarımda bir ağrı hissettim ama bunun doğum sancısı mı yoksa karın ağrısı mı olduğunu kestiremiyordum. Ağrılar sıklaşınca zamanın geldiğini anladım. Hemen hazırlanıp yola çıktık. Saat 03.30 da hastanedeydik. 04.30 sıralarında sancım sıklaştı ve bebişim 07.30’da dünyaya geldi. Normal doğum yapmıştım ve herkes çok kolay doğum yaptığımı söylüyordu dünya tatlısı bir kızım olmuştu. “Tutkum” doğmuştu. 3.450 kg 50 cm boyundaydı onu elime verdiklerinde dünyalar benim oldu. Tabii eşim de dünyanın en mutlu insanı olduğunu söyledi. Önceden oğlan istese de şimdi kızım diyor başka bir şey demiyor. “Tutku`m” şimdi daha 3 aylık. Gün geçtikçe daha da güzel oluyor .

Allah olmayan herkese nasip etsin olanlarınkine de sağlıklı büyütmesini nasip etsin.

Sevgilerimle

Berna SAĞ

by admin tarafından 21 Aralık 2009 · tarihinde yayınlanmıştır.