Pınar baba’nın doÄŸum hikayesi

Merhaba

Aslında ÅŸu son iki ayda yaÅŸadıklarımı anlatmam imkansız. Kelimelere sığmayacak bir aÅŸk yaşıyorum. Ve diyorum ki kendi kendime ben bu güne kadar bu aÅŸk, bu sevgi olmadan nasıl yaÅŸamışım… Dokuz ay onu öyle umutlarla bekledim ki. Gün gün saydım, saat saat hesapladım; kucağıma alacağım anı. Her geçen gün onu bana getiriyordu mutluluktu benim için. Hayatında bir kez bile iÄŸne olmamış ben kızım için günde 3 kere iÄŸne olmayı kabul ettim. Son üç yıldır aÄŸrıyan diÅŸimi hala çektirmediÄŸim göz önünde bulundurulursa bu bir mucizeydi. Sonra o müthiÅŸ an geldi. Ameliyattan bir gece önce hiç uyumadım. Korku, hüzün, mutluluk, heyecan, ÅŸaÅŸkınlık… Kendi istediÄŸimle bebeÄŸimi sezaryenle doÄŸuracaktım. Korkum kendim için deÄŸil onun içindi. Doktorum çok ısrar etmiÅŸti; normal doÄŸum olsun diye ama korktum. BebeÄŸim için en tehlikesiz olan sezaryeni tercih ettim. Ama ÅŸimdi düşündüğümde bunu yaptığım için piÅŸmanım. Ben onun normal doÄŸma hakkını elinden aldım. Hayata kendi istediÄŸi anda baÅŸlama ÅŸansını vermedim ona…

Ameliyata girdiÄŸimde doktoruma vazgeçtim dedim. Bırak beni gidiyim. Sonrasını hatırlamıyorum. Gözümü açar açmaz ‘bebeÄŸim nerde?’ demiÅŸim. Görünce de bu çok ufak istemiyorum diye aÄŸlamaya baÅŸlamışım. Bugün kızım 67 günlük. Ve biz son 7 gündür onunla yanlınız. Artık bize yardım eden anneannesi yok. Dün aşısını yaptırdım ilk defa. Bütün gün aÄŸladı. Onunla beraber ben de aÄŸladım. Annelik bu olsa gerek ona batan iÄŸne benim canımı yaktı.

Son olarak söylemek istediÄŸim ÅŸu; Allah herkese bunları yaÅŸamayı nasip etsin. 5 senelik evliliÄŸim boyunca çocuk istemiyorum diye bu kadar inat ettiÄŸim için çok piÅŸmanım. KeÅŸke 5 yıldır kucaklıyor olsaydım mercimek prensesimi…

by admin tarafından 27 Aralık 2009 · tarihinde yayınlanmıştır.