Pınar güleç’in doğum hikayesi

Sizlerle bir tanecik kızımız, dünya tatlısı Nehir’imizin doğum hikayesini paylaşmak istedim.
Eşim ve ben Ağustos 1996’da bir bankanın uzman yardımcılığı eğitiminde tanıştık. Tanıştıktan 15 gün sonra evlenmeye karar vermiştik bile, ama bunu hayata geçirmemiz Nisan 1999’da oldu. Yaklaşık 1,5 yıl sonra ben hamile kaldım, ancak hamileliğimi öğrendikten 2 gün sonra bebeği düşürdüm. Bundan 6-7 ay sonra ise bu sefer planlamadan hamile kaldım. Ancak bebeğin kalp atışlarını dinlemek için gittiğimizde kalp atışlarının hiç başlamadığını, bebeğin cansız olduğunu öğrendik. Büyük bir yıkımdı tabii, bebeği aldılar. Kromozom testleri yaptırdık, ancak bu ve diğer testlerde eşimle ikimizde bir problem olmadığını, iki kez bu olayı yaşamamızın tamamen şanssızlık olduğunu söylediler.

Eşim de ben de birbirimizi ve çocukları o kadar seviyorduk ki bebeğimiz olmaması düşüncesi bizi çok korkutuyordu. Eylül 2001’de tüm kontrolleri yaptırdık, ben testlerden geçtim. Gerekli ilaçları kullanmaya başladım ve hemen o ay tekrar hamile kaldım. 24 Ekim 2001’de test sonuçlarını aldığımda 4 haftalık hamileydim. Ama doktoruma o kadar güveniyordum ki bu sefer düşük olacağından hiç korkmadım. Bebeğimiz gayet sağlıklı gelişiyordu. İlk haftalarda İKİZ olduğunu öğrendik. Bu hem güzel hem de korkutucuydu. Çok şaşırmamıştım, benim ailemde ikizler vardı, ama yine de değişik bir duyguydu. 2. aya yaklaşırken gebelik keselerinden birinin boş olduğu kesinleşti ve herhangi bir müdahaleye gerek kalmadan kayboldu. 4,5 aylık olduğunda kontrolde doktorumuz cinsiyetini tam saptayamadığını söylese de o odadan çıktığında asistanı bebeğin kesinlikle OĞLAN olduğunu söyledi. Eşim kız bebeklere çok düşkün olsa da yine de bebeğimizin sağlıklı olması bize yetti. 1 ay sonraki kontrolde ise minişimiz bacaklarını açmadığı için biz oğlan olduğuna iyice inanarak karnımı “Oğlum” diye sevmeye devam ettik. Ancak 6,5 aylık olduğunda doktor bize aniden bebeğin KIZ olduğunu söyledi !!! İnanamıyorduk, şaşkındık. Ancak bir sonraki gün ise inanılmaz mutluyduk. Her şey eşimle benim gönlüme göre gelişiyordu.

Her türlü değişik duyguyu tattığım hamileliğimin son aylarında karnım kocamandı ve herkes bebeği 29 Haziran’da beklememize rağmen ayın başında doğabileceğini söylüyordu. Gerçekten de 6 Haziran 2002 sabahı uyandığımda karnımda hiçbir hareket yoktu. Hemen doktora telefon edip en yakın hastaneye bavulumuzu alıp gittik, ancak yol boyunca bebeğe bir şey oldu diye ağladım. Hastanede bebeğin kalp atışlarının düzgün olduğu ancak kasılmalarımın 5 dakikada bire indiği tespit edildi. Çok şaşkındım, çünkü hiçbir ağrı veya sancı hissetmiyordum. Eşimle arabanın dörtlülerini yakarak ve korna çalıp yolu açarak Kadıköy Şifa Hastanesi’ne giderken ben de telefonla ailelere haber veriyordum. Acele ediyorduk, çünkü sezaryen yapmak istediğim için bebeğin doğum yoluna girmemesi gerekiyordu. Nitekim hastaneye girdiğim anda beni ameliyathaneye aldılar. Kendime geldiğimde beni odama götürdüler ve yanıma minik, şiş suratlı ama aynı zamanda benim için dünyanın en güzel çocuğunu getirdiler. Artık ÜÇ kişilik bir aile olmuştuk. O an hayatımın en güzel anıydı.

Şimdi eşime böylesi iyi bir eş ve baba olduğu, canımın için güzel kızım Nehir’ime (nar çiçeğime) ise beni anne yaparak dünyanın en mutlu insanı haline getirdiği için teşekkür ediyorum.

Bütün annelere ve anne adaylarına sonsuz sevgiler…

PINAR GÜLEÇ

by admin tarafından 20 Aralık 2009 · tarihinde yayınlanmıştır.